Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

La lucha continua


Πολύ μεγάλη συζήτηση έγινε για τον τρόπο που πολλά ΜΜΕ κάλυψαν την προεκλογική περίοδο. Τι ανέδειξαν και τι απέκρυψαν. Ποιους ανέδειξαν και ποιους απέκρυψαν.
Αμέσως μετά τις εκλογές, τα φοβερά θέματα που «έπαιξαν» και συνεχίζουν να «παίζουν» στα κανάλια είναι: Η κρίση (με ή χωρίς εισαγωγικά) στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, τα νέα μοντελάκια των νέων εθνοπατέρων και εθνομητέρων και οι πολιτικές ανησυχίες των καλλιτεχνών μας.

Πρόσφατα, ξεσκαρτάροντας τα αρχεία μου, βρήκα μια επιστολή. Γράφτηκε πριν 5 χρόνια, το Νοέμβρη του 2002. Απευθύνεται προς τον Πρόεδρο της ΕΣΗΕΑ. Συντάκτης της ο αδικοχαμένος δημοσιογράφος των «Νέων» (παλιός φίλος και κάποτε συνεργάτης) Γιάννης Ε. Διακογιάννης. Νομίζω πως αξίζει να της ρίξουμε μια προσεκτική ματιά. Δεν έχει χάσει καθόλου την επικαιρότητα της.

«Αγαπητέ κύριε πρόεδρε. Θα ήθελα να επαναφέρω μία πρόταση, την οποία σας είχα κάνει πριν από ένα χρόνο και αφορούσε στη διοργάνωση ενός διεθνούς συμποσίου με θέμα "ΜΜΕ και Πόλεμος". Οι εξελίξεις στο Κυπριακό, αλλά και το θέμα της τρομοκρατίας, όσα ζήσαμε όλοι μας τους τελευταίους μήνες, ίσως δίνουν τη δυνατότητα της διεύρυνσης αυτής της συζήτησης. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, αυτό το διεθνές συμπόσιο, με τη συμμετοχή Ελλήνων και ξένων παραγόντων των Μέσων Ενημέρωσης και της Πολιτικής, να αφορούσε "Τα ΜΜΕ στα μεγάλα θέματα". Πρόσφατα ερεθίσματα προέρχονται: Πρώτον, από το θέμα της τρομοκρατίας και τον συνεχή βομβαρδισμό της κοινής γνώμης με "ειδήσεις" απίθανης προέλευσης, που συσκότισαν, παρά φώτισαν την υπόθεση και παραπλάνησαν σε πολλές περιπτώσεις την κοινή γνώμη, την ώρα που ένα τεράστιο εθνικό ζήτημα - το Κυπριακό - βρισκόταν σε εξέλιξη, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Το "αστείο" στην "ιστορία" της τρομοκρατίας είναι ότι, ενώ η κοινή γνώμη "δέχτηκε" για μήνες απίστευτες "πληροφορίες", και θα μπορούσε πλέον, λόγω της επικείμενης δίκης, από "πρώτο χέρι" να μάθει τι συνέβη, από "πρωταγωνιστές" όλων των πλευρών της υπόθεσης, ο κόσμος (αναγνώστες, τηλεθεατές, ακροατές) βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα νομοσχέδιο που βάζει απίθανους φραγμούς στη ροή πληροφόρησης. Δεύτερον, από την κάλυψη (από τα ΜΜΕ) του Κυπριακού ίσως θα πρέπει να συζητηθεί π.χ. εάν "πουλάνε" περισσότερο δημοσιογραφικές εκπομπές με καλλιτέχνες "σκυλάδικων" από συζητήσεις για το Κυπριακό. Όπως, επίσης, θα είχε ενδιαφέρον να συζητηθούν θέματα παρεμπόδισης της ελεύθερης ροής πληροφόρησης για ένα τόσο μεγάλο εθνικό ζήτημα. Ασφαλώς, με το θέμα αυτό συνδέονται και ορισμένα ζητήματα, που άπτονται και του ίδιου του δημοσιογραφικού λειτουργήματος και που σ' ένα τέτοιο συμπόσιο θα έπρεπε να θιγούν, λόγω της μεγάλης σχέσης τους. Άλλωστε, για μία κοινότητα 3.000 δημοσιογράφων θα είχε ενδιαφέρον να καταγραφούν ορισμένες "ιστορίες", οι οποίες έχουν για πρωταγωνιστές κάπου το 1 - 3% από αυτούς, μία πολύ μικρή "ομάδα", η οποία δίνει το "χρώμα" στην ενημέρωση του ελληνικού λαού. Εσείς, κύριε πρόεδρε, και το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ γνωρίζετε ασφαλώς απείρως περισσότερα από εμένα γύρω από αυτά τα ζητήματα - λόγω μακράς διακονίας στα ΜΜΕ - τα οποία θα μπορούσαν να συζητηθούν στα πλαίσια ενός τέτοιου συμποσίου. Θα μπορούσα κι εγώ - κάνοντας μερικές αφαιρέσεις έτσι ως υπόθεση εργασίας - να πω ότι σε μία φανταστική χώρα, ας την αποκαλέσουμε "Σουαζιλανδιστάν", ίσως θα είχε ενδιαφέρον να μάθει η κοινή γνώμη ορισμένα ζητήματα.
Π.χ. εάν, πώς και γιατί μπορεί ένα κόμμα που έχει ζητήσει και έχει λάβει στοιχεία, μέσω της κοινοβουλευτικής οδού, για ορισμένους "προπαγανδιστές, κρατικοδίαιτους δημοσιογράφους", να τα αποκρύπτει από το Κοινοβούλιο. Εάν μπορεί ένα άλλο κόμμα να διαφθείρει και να εξαγοράζει ορισμένους για να ποδηγετεί την κοινή γνώμη, να τρομοκρατεί και να περιθωριοποιεί ουσιαστικά την πλειονότητα του δημοσιογραφικού κόσμου και να αποκρύπτει την αλήθεια από το λαό.
Εάν και πώς μπορεί να ασκούν έλεγχο της εξουσίας εκείνοι που την υπηρετούν, αντί αδρής αμοιβής από πολλές "κρυφές" και "φανερές" θέσεις της.
Εάν και με ποιο τρόπο μπορούν να διοχετεύονται μυστικά κονδύλια σε ορισμένους δημοσιογράφους, την ίδια ώρα μάλιστα που αξιόλογοι συνάδελφοί τους είναι άνεργοι ή αντιμετωπίζουν την απειλή της απόλυσης ή "ζουν" με χαμηλότατες αποδοχές.
Εάν και πώς μπορεί να αποκρύπτεται το πραγματικό "πόθεν και πώς έσχες" των λειτουργών των ΜΜΕ.
Φυσικά, τα θέματα που παραπάνω έθεσα αφορούν σε μία φανταστική χώρα, την οποία όλως τυχαίως αποκάλεσα "Σουαζιλανδιστάν". Το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ θα μπορούσε για ένα τέτοιο μεγάλο συμπόσιο να θέσει τις δικές του πτυχές και παραμέτρους για τη σημερινή ελληνική πραγματικότητα, για την οποία όλοι - φαντάζομαι - θέλουμε να μην αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα. Ας ανοίξει, λοιπόν, μία δημόσια συζήτηση. Νομίζω ότι αυτό θα βοηθούσε στην ελευθεροτυπία και στη δημοκρατία. Με εκτίμηση».

ΥΓ: Ο Γ. Ε. Διακογιάννης έφυγε στις 16/12/2006 νικημένος από τον καρκίνο. Το τελευταίο διάστημα της ζωής του ασχολήθηκε με το blogging. Έφτιαξε ένα blog http://diakogiannis.blogspot.com/. Πρόλαβε μόνο να γράψει ένα post: La lucha continua (Ο αγώνας συνεχίζεται).

17 χόρεψαν μαζί του:

Ερυθρός είπε...

Σαν συνάδελφός του θα το ξέρεις καλύτερα: Σιγά μην βάλει το χέρι στην πρίζα η ΕΣΗΕΑ. Ο Σόμπολος και ο super duper επαναστάτης Τρίμης... Αφού κι αυτοί από τους μεγαλοεπιχειρηματίες τρώνε παντεσπάνι.
Φοβάμαι ότι τίμιοι σαν τον Διακογιάννη θα ξεχαστούν και θα τους ξεθάψει κανένας δικός μου συνάδελφος μετά από καμιά 50αριά χρόνια ή παραπάνω...

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ είπε...

@ Ερυθρός:
"Φοβάμαι ότι τίμιοι σαν τον Διακογιάννη θα ξεχαστούν και θα τους ξεθάψει κανένας δικός μου συνάδελφος μετά από καμιά 50αριά χρόνια ή παραπάνω".

Δυστυχώς ξεχνιούνται ήδη. Κι ας μην πέρασε ούτε χρόνος ακόμα. Γιατί αν ξεχαστούν τα πρόσωπα, εύκολα κουκουλώνονται και οι απόψεις τους.
Νομίζω πως κι ο Γιάννης δεν είχε καμιά αυταπάτη για το ρόλο αυτών που περιγράφεις. Όμως, τα έλεγε για να έχει ήσυχη τη συνείδηση του (έννοια άγνωστη και άχρηστη για πολλούς "λειτουργούς" της (παρα)πληροφόρησης).

ΥΓ: Αρχαιολόγος είσαι σύντροφε;

Ντερμπεντέρης είπε...

Όαση ήταν ο Γιάννης Ε. Διακογιάννης, μέσα σε αυτόν τον (ας μην τον χαρακτηρίσω) χώρο.

Ωραίος Αμετανόητε. Σε ζηλεύω που έχεις συνεργατή με αυτόν τον άνθρωπο...

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ είπε...

@ Ντερμπεντέρης:

Πρέπει να εξηγήσω τα περί συνεργασίας μου. Μάλλον ο όρος ήταν αδόκιμος. Αυτό που θέλω να πω είναι πως για 2 χρόνια κάναμε το ίδιο ρεπορτάζ για διαφορετικά ΜΜΕ. Είχα την ευκαιρία να ανταλλάξω μαζί του απόψεις, πληροφορίες και εν τέλει δουλειά. Αργότερα, που πέρασε σε άλλο πόστο, τον είχα βοηθήσει να βρει υλικό για ένα βιβλίο που επιμελήθηκε.

Ντερμπεντέρης είπε...

Όπως και να έχει σε ζηλεύω!

Ερυθρός είπε...

Ιστορικός που έκανε τη μαλακία να πάρει αρχαιολογική κατεύθυνση και το κατάλαβε αργά και έκανε διδακτορικό στο νηπιαγωγών σε θέμα ιστορικό, γιατί στο ιστορικό στα Γιάννενα (όπου σπούδασα) δεν υπήρχε τότε μεταπτυχιακό τμήμα ιστορίας. Εν ολίγοις, κάτι λίγα ψυχάκιας.

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ είπε...

@ Ερυθρός:
"διδακτορικό στο νηπιαγωγών σε θέμα ιστορικό" !!!
Φοβερό.
Μου θυμίζει κάποιους ΠΑΣΟΚους του '80 που σπούδαζαν στην ΕΣΣΔ γιατί εκεί τους κάθονταν υποτροφίες. :)

Πεθαίνω να μάθω το θέμα. Μη μου πεις "εκπαίδευση νηπίων στα ελληνιστικά χρόνια" :)

Ερυθρός είπε...

"Σοσιαλιστική σκέψη και σοσιαλιστικές κινήσεις των φοιτητών στα αθηναϊκά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. 1875-1922." Και καλά εκπαιδευτικό, για να περάσει τυπικά (κλασσικές πουστιές...)

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Καλό θέμα ωστόσο, γιατί για τον πολύ κόσμο (και για μένα) οι φοιτητές της περιόδου εκείνης έχουν περάσει σαν συντηρητική ομάδα που την κατέβαζε ο Μιστριώτης να καίνε μαλλιαρά βιβλία. Οπότε χρήσιμο θα ήταν να ακουστεί και η αντίθετη άποψη.

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ είπε...

@ Ερυθρός:
"Και καλά εκπαιδευτικό, για να περάσει τυπικά (κλασσικές πουστιές...)".

Χαχα. Το προσπάθησα κι εγώ πριν 8 χρόνια. Πρότεινα μεταπτυχιακό με τίτλο "Η εξωτερική πολιτική της ΕΣΣΔ για το ελληνικό ζήτημα την κρίσιμη περίδο 1940-1960" για να πιάσω εμφύλιο και διάσπαση του '56. Και -το παράδοξο- υπήρξε τεράστιο ενδιαφέρον. Εγώ δε μπόρεσα να ολοκληρώσω.

Η περίοδος που περιέγραψες δεν ήταν ποτέ το δυνατό μου σημείο. Μπερδεύτηκα ακόμα περισσότερο κι από την παρέμβαση του Νίκου Σαραντάκου.
Πέστε κάτι παραπάνω και οι 2.

Ερυθρός είπε...

Στην ανάγκη στο στέλνω mail. Έψαχνα να δω αν μπορώ να το δίνω ως συνημμένο στο blog μου -γενικά άρθρα μεγάλα να τα δίνω συνημμένα-αλλά δυστυχώς δεν παίζει.
Σε γενικές γραμμές -και προς προσωπική μου έκπληξη-έφτασα στο συμπέρασμα πως η δεκαετία 1890-1900 ήταν περίοδος επικράτησης των σοσιαλιστικών σκέψεων -γενικά και όχι μαρξιστικά- στα πανεπιστήμια της εποχής, αλλά υπήρχαν εγγενείς αδυναμίες στον χώρο αυτό που έφεραν τελικά την κάμψη του. Και ήταν μία περίοδο με θεϊκά μπάχαλα στις σχολές (ένοπλες εξεγέρσεις κτλ).

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ είπε...

@ Ερυθρός:
"Έψαχνα να δω αν μπορώ να το δίνω ως συνημμένο στο blog μου -γενικά άρθρα μεγάλα να τα δίνω συνημμένα-αλλά δυστυχώς δεν παίζει."

Παίζει.
Δοκίμασε εδώ
http://geocities.yahoo.com/

Ερυθρός είπε...

Αυτά είναι ποολλή μανούρα για μένα. Εϊδα και στο wordpress κάποιες οδηγίες, αλλά μυρίζει μπελάς κι εκεί. Αν το θες, στο στέλνω συνημμένο σε mail. Κανα δίμηνο πριν είχα στείλει μήνυμα και στους διαχειριστές του yooblog αν παίζει να γίνει κάτι, αλλά με γράψανε και δε μου γράψανε (όλως παραδόξως, ε;).

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ είπε...

@ Ερυθρός:
"Αυτά είναι ποολλή μανούρα για μένα".

Σώπα ρε. Είναι τόσο απλό που μπορώ να το χρησιμοποιώ άνετα ακόμα κι εγώ. Στην πραγματικότητα το κάνω συνέχεια στο blog της συνδικαλιστικής μου παράταξης που διαχειρίζομαι. Ανεβάζεις το κείμενο στο geocities και μετά κάνεις απλώς link τη διεύθυνση. Όταν ο άλλος πατά στο link, του επιτρέπει να το κατεβάσει στο σκληρό του.
Δεν έχω αντίρρηση να μου το στείλεις συνημένο, αλλά μπορεί να ενδιαφέρεται να το διαβάσει και κάποιος άλλος. Μ' αυτό τον τρόπο θα το έχει.

Πάρε σαν παράδειγμα αυτό:
http://www.geocities.com/ametanohto/kokkinosdaskalos.doc
Αν το ανοίξεις, θα βρεις ένα παλιό μου post για τον Πλουμπίδη σε μορφή κειμένου word. Είναι πανεύκολο.

Αν ψήνεσαι, στείλε μέηλ να σου πω λεπτομέρειες.
Αν όχι, στείλε απλά το σηνημένο και θα το ανεβάσω εγώ.

Νίκος Σαραντάκος είπε...

Αμετανόητε, εγώ δεν έχω να πω πολλά γιατί δεν την ξέρω την περίοδο, ξέρω μόνο ότι και το 1901 και το 1903 φοιτητές ήταν μπροστάρηδες στις διαδηλώσεις "αγανακτισμένων πολιτών" που υποκινούσε ο Μιστριώτης, τη μία τα Ευαγγελικά (διαμαρτυρία για τη μετάφραση του Ευαγγελίου από τον Πάλλη) και την άλλη τα Ορεστειακά (ταραχές για το ανέβασμα της Ορέστειας σε μετάφραση).

ν.

Ερυθρός είπε...

Ψήνομαι. Αναμένω οδηγίες.
Το 1897 ήταν έτος καμπή, γιατί μετά την απόπειρα δολοφονίας του βασιλιά, οι αρχές βρήκαν πρόσχημα και ξεκίνησαν κυνήγι των σοσιαλιστών (όλων των τάσεων που υπήρχαν)φοιτητών και μία έντονη και απότομη συντηρητικοποίηση του χώρου. Τα γεγονότα που λες, Νίκο, εκεί έχουν τη ρίζα τους, όπως και στην κόντρα για το γλωσσικό.

Χορεύοντας με τους ΑΜΕΤΑΝΟΗΤΟΥΣ είπε...

@ Ερυθρός:
"Ψήνομαι. Αναμένω οδηγίες".

Στείλε ένα private mail γιατί έχω μπερδέψει το mail σου. Μην απασχολούμε τη blogοσφαιρα με οδηγίες.